شهردارآنلاین
 خانه    درباره ما    ارتباط با ما    ارسال خبر و یادداشت  
پنجشنبه، 28 شهریور 1398 - 02:22   
  سرخط اخبار:  
 
   شورای شهر  

  لزوم اطلاع رسانی و انعکاس گسترده تر تحولات زیرساختی پایتخت


  بازدید عضو هیئت رئیسه شورا از ۲ پروژه عمرانی


  شهردار تهران عازم اروپا می شود


  هماهنگی میان دولت و شهرداری به نفع شهروندان است


  رابطین خبری تولید کننده محتوای فاخر خبری حوزه خود هستند


  هیچ فعالیت محرمانه‌ای در شهرداری تهران نداریم


  رای شهروندان به «تهرانی برای همه»


  بازدید رئیس شورای اسلامی شهر تهران از روند احداث پارکینگ طبقاتی امیرکبیر


  در جلسه نهاد ریاست جمهوری با حضور شهردار و رئیس شورای شهر تهران چه گذشت؟


  بررسی اجاره‌های ۳۰ میلیون تومانی پیاده‌رو خیابان سی‌تیر روی میز شورای شهر تهران


- اندازه متن: + -  کد خبر: 53854صفحه نخست » فرهنگی و اجتماعیسه شنبه، 5 تیر 1397 - 10:18
علی‌اکبر صفی‌پور:
با یک عذرخواهی جبران می‌کنیم
با یک عذرخواهی جبران می‌کنیمشهردارآنلاین: تالار وحدت چند روز پیش محفل گردهمایی برخی طرفداران لوازم آرایشی- بهداشتی و محلی برای قرعه‌کشی یک برند تجاری شد. فیلم‌ و عکس‌های این اتفاق خیلی زود در رسانه‌های خبری ایران منعکس شد و انتقادات زیادی را متوجه مدیرعامل بنیاد رودکی و شیوه مدیریتش کرد. اگرچه پس از این اتفاق علی‌اکبر صفی‌پور در نامه‌ای خطاب به اهالی فرهنگ، هنر و رسانه رسما عذرخواهی کرد اما این اولین‌بار نیست که تالار وحدت مجالی برای عرضه برندهای تجاری شده است؛ پیش‌تر نیز رونمایی یک خودرو خارجی روی سِن تالار و برگزاری همایش صنعت چاپ جنجال‌های زیادی را برای بنیاد رودکی به بار آورده بود.
  

در بیانیه‌ای که در جواب برگزاری همایش شرکت لوازم آرایشی در تالار وحدت منتشر کردید اشاره داشتید که اولویت اصلی بنیاد رودکی برگزاری رویدادهای فرهنگی است. حال آنکه این بنیاد برمبنای اساسنامه‌اش تنها باید به اجراهای فرهنگی، هنری و ادبی اختصاص داده شود. برنامه‌هایی شبیه به برنامه چند شب پیش در زمره کدامیک از کارهای فرهنگی قرار می‌گیرند؟

چند روز پیش در تالار وحدت اتفاقی افتاد که من هم قبول دارم نباید رخ می‌داد. به همین دلیل عذرخواهی کردم اما اگر قرار باشد همچنان روی این مساله پافشاری کنیم، اصل ماجرا تغییری نمی‌کند. ما عذرخواهی کردیم و گفتیم که اساسا نباید چنین برنامه‌ای در تالار وحدت برگزار می‌شد.

اما این عذرخواهی را تلویحا بعد از رونمایی یک خودرو در تالار وحدت هم انجام دادید در حالی که بعد از آن باز هم شاهد اتفاقاتی مثل همایش یک برند لوازم آرایشی یا فاجعه همایش صنعت چاپ در تالار وحدت بودیم.

٢٤ ماه است که من مدیرعامل بنیاد رودکی هستم. در این مدت صدها برنامه هنری در مجموعه‌های مختلف بنیاد رودکی روی صحنه رفته است اما اگر همه این برنامه‌ها را نادیده بگیرید و با یکی دو اتفاق عملکرد دو ساله من را ارزیابی کنید، باید بگویم که ملاک خوبی نیست. ما هم انسان هستیم و طبیعی است در انبوه برنامه‌هایی که داریم گاهی اشتباهاتی رخ دهد که این اشتباهات را با یک عذرخواهی جبران می‌کنیم.

سالانه کارهای تبلیغاتی و برنامه‌هایی شبیه به برنامه چند روز پیش تالار وحدت، در نقاط مختلف کشورمان انجام می‌شود اما درباره اینکه این برنامه نباید در این مکان برگزار می‌شد، من هم با شما همنظر هستم. در متنی هم که از طرف بنیاد منتشر کردیم، اشاره کردم که این اتفاق نباید در تالار وحدت رخ می‌داد و عذرخواهی هم کردم. اما واقعیت این است که همکاران من روی فعالیت این شرکت تحقیقی انجام نداده بودند. اتفاقی هم که راجع به رونمایی خودرو رنو رخ داد مربوط به ٢٢ ماه پیش می‌شد و اگر قرار بود این رویکرد دایما وجود داشته باشد، بیشتر از این خبرها می‌شنیدید. بنابراین حواس‌مان بود که چنین اتفاقاتی در تالار وحدت تکرار نشوند. درباره همایش «صنعت چاپ» هم نفس برگزاری ایرادی ندارد؛ کما اینکه هر سال این همایش در تالار وحدت برگزار می‌شود اما آن دوره استثنائا به دلیل حضور مقامات و عدم امکان تغییر زمان، اصرار کردند که با ناهار از مهمانان خود پذیرایی کنند. همان زمان من با مدیرکل وقت صنعت چاپ جلسه گذاشتم و عینا به او گفتم که «این کار برای ما دردسر خواهد ‌شد؛ ما نباید در مجموعه تالار وحدت پذیرایی اینچنینی داشته باشیم.»

جالب است چون در تالار اصلی فقط مردم اجازه دارند یک بطری آب همراه داشته باشند و حراست تالار روی این موضوع تاکید دارد اما در مراسم صنعت چاپ ما عکس‌هایی از لابی طبقات دیدیم که مملو از زباله، بشقاب‌های غذا و بقایای زرشک‌پلو با مرغ شده بود! اصلا چطور ممکن است اجازه چنین کاری داده شود؟

ممکن است پذیرایی در لابی‌های دو طبقه انجام شود اما آن هم محدود به یک فینگرفود یا خوراک ایستاده است. به هر حال به دلیل اصراری که وجود داشت من مجبور شدم زیر بار این اتفاق بروم. حقیقت این است که اگر ما بخواهیم همه‌چیز را با همان دو سه برنامه قضاوت کنیم، بی‌انصافی است.

تالار وحدت بیش از ٥٠ سال عمر دارد و اساسا برای برگزاری برنامه‌های هنری تاسیس شده و نمی‌توان از این جنبه که برنامه‌های هنری زیادی در این دو سال در تالار برگزار شده احساس افتخار کرد اما دست برقضا اتفاقاتی شبیه به این را در دوره‌های قبل ندیده بودیم. آیا تا پیش از این روی صحنه تالار وحدت ماشین رونمایی شده بود؟ آیا تا پیش از این تالار وحدت محل فروش پیانو بود؟ آیا پیش از این تالار وحدت تا این حد ساده در دسترس برندهای مختلف برای برگزاری برنامه‌های تجاری قرار گرفته بود؟

در مجموعه تالار وحدت پیش از اینکه من مدیرعامل شوم، ماشین روی سِن رفته بود.

کدام برنامه؟

ویژه برنامه نوروز که به صورت زنده از تالار وحدت پخش می‌شد و خانم بهاره رهنما با تاکسی روی صحنه آمدند. نمی‌خواهم از کاری که کردیم دفاع کنم چرا که به جهت احترامی که اهالی فرهنگ و هنر برای صحنه تالار وحدت قائل هستند، ما باید این مسائل را رعایت می‌کردیم و ماشین روی سن نمی‌رفت. هیچ شکی در این باره نیست. اگر هم قرار بر درآمدزایی بود، می‌توانستیم با برنامه‌ریزی دیگری کار را صورت دهیم. شکی در اصل درآمدزایی برای بنیاد رودکی نیست ولی اینکه ماشین روی صحنه برود قطعا مساله است. با این وجود پیش از این هم روی سِن تالار وحدت ماشین رفته بود. دو ماه اجرای همایون غنی‌زاده در تالار با ماشین روی صحنه انجام شد. اما اینکه تجهیزات تالار وحدت مقاومت وزن یک ماشین را دارد، باید بگویم بله. تجهیزات تالار وحدت مقاومت تحمل ٥ تُن بار را دارد ولی با همه این تفاسیر ما باید رعایت می‌کردیم. به طور کلی با شما همنظر هستم که نباید این کار برای تبلیغ انجام می‌شد. اتفاقا جالب است بدانید بعد از جریان رونمایی ماشین، همکاران ما گزارشی از اتفاقات مشابه آن در دنیا تهیه کردند؛ مثلا ارکستر سمفونیک برلین برای رونمایی ماشین بنز در سالنی شبیه وحدت برنامه داشت. ما این موارد را طی گزارشی به کسانی که از ما سوال کردند، تسلیم کردیم.

ممکن است این اتفاق در همه جای دنیا رخ دهد اما مساله اصلی این است که آنها مثل ما فقط یک سالن اجرای موسیقی ندارند و در عین حال مدام سالن‌های‌شان را بازسازی و تعمیر می‌کنند.

من هم قبول دارم که باید هوای همین یک سالن را داشته باشیم. بعد از رونمایی آن خودرو، برند خودروی دیگری آمد و حاضر شد حتی دو برابر آن قیمت پیشین برای اجاره وحدت به بنیاد رودکی پرداخت کند ولی ما نپذیرفتیم. با وجود اینکه بنیاد رودکی و مجموعه تالارهایش برای اداره شدن به این پول‌ها نیاز دارد ما این پیشنهاد را قبول نکردیم. بنیاد رودکی براساس اساسنامه‌اش می‌تواند با حمایت بخش خصوصی و با تکیه کمتر بر مجموعه‌های دولتی اداره شود ولی در عین حال من به این قیدها معتقد هستم چون تاریخ خوانده‌ام، مکان‌های تاریخی برایم ارزشمند هستند و از من بیشتر انتظار می‌رود که نسبت به این بناها تعصب داشته باشم. به همین دلیل درباره برنامه آن برند لوازم آرایشی که چند روز پیش در تالار وحدت اتفاق افتاد خیلی راحت عذرخواهی و رخداد پیش‌آمده را نقد کردم.

به طور کل بنیاد رودکی برای اجاره تالار وحدت چه ساز و کار مشخصی دارد؟

مجموعه فضاهایی که در اختیار بنیاد است (مثل تالار وحدت، رودکی، حافظ، آزادی و غیره) به دو موضوع اصلیِ موسیقی و نمایش و دو موضوعِ فرعی نمایشگاه‌ها و همایش‌ها تقسیم‌بندی می‌شود. از آنجا که در کشور ما فضای استاندارد برای اجرای برنامه‌های فرهنگی-هنری محدود است، میزان درخواست و تقاضایی که از تالار رودکی و به ویژه وحدت وجود دارد بیش از توان پاسخگویی ما است. از یک طرف تمامی هنرمندان به دلیل امکانات خوب تالار وحدت و نیز رزومه‌ای که برای آنها در پی دارد، می‌خواهند در تالار برنامه داشته باشند. به هر حال تالار مشتریان کلاس خاص خود را دارد بنابراین طبیعی است ما با انبوهی از درخواست‌ها به خصوص در برخی ماه‌های سال روبرو باشیم. مثلا در سال ١٣٩٦ تالار وحدت ٢٣٠٠ درخواست اجرا داشت که از این تعداد تنها توانستیم به ١٠ درصد آن (یعنی چیزی بیش از ٢٠٠ اجرا) پاسخ مثبت دهیم. مضاف براینکه در بعضی از ماه‌های سال مثل محرم، صفر و رمضان اصلا امکان برگزاری برنامه وجود ندارد و برخی ایام سال هم به برگزاری جشنواره‌های ملی و دولتی (جشنواره‌های فجر) اختصاص دارد. بعضی از جشنواره‌هایی که بیرون از فضای تالار برگزار می‌شوند، اختتامیه‌ها و افتتاحیه‌های خود را در وحدت برگزار می‌کنند که ما مجبور هستیم پاسخگوی آنها هم باشیم. علاوه بر اینها در نظر بگیرید که بعضی ایام سال تالار وحدت اصلا متقاضی اجرای برنامه ندارد. مثلا فروردین امسال حتی یک درخواست هم برای اجرا در تالار نداشتیم. در روزهای جام جهانی هم وضعیت همینطور بوده در صورتی که تیر ماه سال گذشته (بعد از ماه مبارک رمضان) شلوغ‌ترین ماه تالار وحدت بود ولی امسال خیلی از گروه‌ها برنامه‌های‌شان را کنسل کردند. بنابراین گاهی اوقات درخواست‌ها آن قدر کم می‌شود که ما مجبور می‌شویم کارهای مختلف انجام دهیم؛ ضمن اینکه باید بتوانیم حجم انبوه در خواست‌ها را در تعداد روزهای محدود (حدود ٢٠٠ روز) خلاصه کنیم. قطعا با تعداد انبوه درخواست‌هایی که وجود دارد امکان پاسخگویی به همه فراهم نیست چرا که همه این موارد محدودیت ایجاد می‌کند. اولین محدودیتی که بنیاد دارد در تعامل با دفتر موسیقی است چون کسانی که می‌خواهند در تالار وحدت برنامه اجرا کنند حتما باید از سوی دفتر موسیقی در درجه‌بندی هنری «الف» قرار گیرند.

آیا این دقت‌نظر واقعا اتفاق می‌افتد؟

بله.

پس چطور گروه‌هایی شبیه «دنگ‌شو»، «پالت» و «کاکوبند» در تالار وحدت روی صحنه رفته‌اند؟

این موضوع را باید از دفتر موسیقی پیگیری کنید. بنیاد رودکی پیش از آنکه برای اجرا در تالار وحدت با کسی قرارداد ببندد، غیر از ارزیابی‌هایی که خودش می‌کند پرونده گروه را به دفتر موسیقی می‌دهد تا آنها هم اعلام نظر کنند آیا این گروه می‌تواند در تالار برنامه داشته باشد یا نه. بنابراین هیچ برنامه‌ای در تالار وحدت بدون مجوز دفتر موسیقی (در حوزه موسیقی) و مرکز هنرهای نمایشی (در حوزه تئاتر) قابل برگزاری نیست. در نهایت اینکه گروه‌های هنری براساس دسته‌بندی هنری که دارند در تالار وحدت برنامه اجرا می‌کنند اما در این میان یک استثنا آن هم صرفا برای گروه‌های شهرستانی وجود دارد. طبق توافقی که ما با دفتر موسیقی داشته‌ایم، گروه‌های موسیقی نواحی می‌توانند بدون در نظر گرفتن چارچوب‌های دفتر موسیقی در وحدت اجرا داشته باشند. البته تا امروز گروه‌های نواحی خوبی برنامه اجرا کرده‌اند اما اگر در این زمینه عدولی هم رخ داده به سبب استثنایی است که در مشورت با دفتر موسیقی در نظر گرفته‌ایم.

در مورد گروه‌های پاپ این اتفاق افتاده است مثلا همان گروه دنگ‌شو که هم پارسال و هم امسال در تالار وحدت اجرا داشت. آیا از نظر شما این گروه در رده کیفی «الف» قرار می‌گیرد؟

ما از سال گذشته با دفتر موسیقی توافق کردیم که حتی گروه‌های تلفیقی هم مجوز اجرا در تالار وحدت را نداشته باشند. پیشنهاد من این است این سوال را از دفتر موسیقی پیگیری کنید که درجه‌ هنری گروه‌های مختلف مثل «دنگ‌شو» در چه دسته‌ای می‌گنجد. من الان حضور ذهن ندارم. در دوره مدیریت من هیچ گروه پاپی در تالار وحدت اجرا نداشته است مگر همایش‌ها که آنها هم چون بلیت‌فروشی ندارند اصلا در این ضوابط نمی‌گنجند. با قطعیت می‌گویم در دو سال مدیریت من به هیچ عنوان در تالار وحدت برای گروه‌هایی که در تعریف دفتر موسیقی پاپ تلقی می‌شوند، بلیت‌فروشی نداشته‌ایم. اصلا این مجوز را دفتر موسیقی به ما نمی‌دهد. این موضوع از نظر اقتصادی به ضرر ما است چون می‌توانیم دو برابر مبلغی که از یک گروه موسیقی سنتی دریافت می‌کنیم را از یک گروه پاپ بگیریم.

برچه اساسی؟

اساسش این است که آنها درآمد دارند.

چطور می‌شود برای هر ژانری از موسیقی یک قیمت در نظر گرفت؟ مگر تالار وحدت برای اجراها نرخ مصوب ندارد؟

گفتم که اگر امکان انجامش وجود داشت از نظر مالی به نفع بنیاد بود ولی ما این کار را انجام نمی‌دهیم. بنیاد رودکی یک تعریف مشخص دارد و اجراهایش در چارچوب موسیقی کلاسیک، موسیقی اصیل ایرانی و ارکسترال می‌گنجد. همین چارچوب‌ها باعث می‌شود بسیاری از تقاضاها با پاسخ منفی روبه‌رو شوند اما در عین حال تلاش کرده‌ایم برنامه‌های باکیفیتی روی صحنه ببریم. مثلا در سال ٩٦ اجرای الیورتوییست را داشتیم که بیش از ١٢٠٠ نفر مخاطب داشت. امسال اولین کار نمایشی‌مان مربوط به خانم پری صابری است. تلاش ما این است آثاری که در تالار وحدت اجرا می‌شوند اقناع‌‌کننده و پر محتوا باشند.

برمبنای اساسنامه بنیاد باید هم اجراهای تالار وحدت چنین ویژگی‌ای داشته باشند.

یکی از معیارهای اجرای نمایش‌ در تالار وحدت این است که ظرفیت سالن را برای شب‌های متوالی پُر کنند. اگر یک برنامه بهترین محتوا را داشته باشد اما در جذب مخاطب مشکل داشته باشد، بهتر است در یک سالن کوچک‌تر برگزار شود. چون انجام هر برنامه مستلزم پرداخت هزینه‌های زیادی است که بخشی از آنها را بنیاد موظف است پرداخت کند. هر برنامه موسیقی که در تالار وحدت اجرا می‌شود بیش از ٢٥ میلیون تومان برای بنیاد رودکی هزینه دارد در صورتی که مبلغی که ما از برگزارکننده دریافت می‌کنیم ١٠ میلیون تومان است. برای تئاتر حتی هزینه‌ها بیشتر است چون تعداد افراد درگیر برنامه بیشتر است و از بخش‌های فنی تالار هم بیشتر استفاده می‌کنند. مبلغی که ما برای تئاترها دریافت می‌کنیم ٦ میلیون تومان است که ٩ درصد هم مالیات به آن افزوده می‌شود. بنابراین تمام برنامه‌هایی که در تالار وحدت برگزار می‌شود با یارانه‌ای است که بنیاد رودکی به گروه‌ها پرداخت می‌کند که بخشی از آن از بودجه دولتی تامین می‌شود. جالب است که بسیاری از این برنامه‌ها حتی با تخفیف همراه است مثل تئاتر امسال خانم پری صابری که با تخفیف قابل توجهی از سوی بنیاد رودکی روی صحنه رفت.

برای اجراهای موسیقی هم تسهیلاتی در نظر گرفته‌اید؟

ما معمولا برای اجراهای موسیقی نواحی تسهیلاتی در نظر می‌گیریم. ضمن اینکه از گروه‌هایی که بلیت‌فروشی خوبی هم نداشته‌اند، حمایت می‌کنیم. جالب است بدانید از سال ٩٣ تعرفه تالار وحدت ثابت مانده است در صورتی که تورم سالانه افزایش یافته. ما امسال تنها ١٠ درصد هزینه‌های تالار را اضافه کرده‌ایم که در برخی موارد هم این ١٠ درصد را به گروه‌ها تخفیف داده‌ایم مگر در مواردی که گروه بلیت‌فروشی خوبی داشته و به حمایت ما نیازی نداشته است. حتی خیلی از برنامه‌های ما به صورت رایگان برگزار می‌شوند مثل اجرای نمایش «شیخ اشراق» شکرخدا گودرزی که هم سالن را به رایگان در اختیار ایشان قرار دادیم و هم مبلغی را نقدا از طرف بنیاد پرداخت کردیم.

چرا این تسهیلات را به ایشان دادید و اصلا برچه اساسی عده‌ای را واجد دریافت تسهیلات می‌دانید و عده‌ای را نه؟

چون کاری که انجام می‌داد ارزشمند بود و می‌خواست یک اندیشمند ایرانی را با هنر نمایش به مردم معرفی کند. ما از این اتفاقات حمایت می‌کنیم. از این دست مثال‌ها فراوان است که سالانه بیش از درآمد بنیاد از گروه‌ها حمایت کرده‌ایم. اما خیلی از هنرمندان به این دلیل از تالار وحدت ناراضی هستند که فرصت اجرای برنامه به آنها داده نمی‌شود.

اما وجه عمده‌ نارضایتی آنها به اجراهای تئاتر برمی‌گردد. از آنجا که معمولا اجراهای تئاتر تا ٨ شب ادامه پیدا می‌کنند گروه‌های موسیقی مجبور می‌شوند در کوتاه‌ترین زمان «ساندچک» داشته باشند یا حتی با تاخیر روی صحنه روند. این مساله هم برای گروه‌ها استرس ایجاد می‌کند و هم موجب نارضایتی مخاطبان می‌شود.

هم هنرمندان و هم اهالی رسانه بارها این موضوع را به من گفته‌اند. من هم دنبال چاره‌ای برای آن بوده‌‌ام اما غیرممکن است. پیشنهاد می‌کنم شما به عنوان عضوی از رسانه، از پیشکسوتان حوزه تئاتر و موسیقی نظرخواهی کنید و بپرسید که این تالار مربوط به اجرای موسیقی است یا تئاتر؟

به هر حال از همان ابتدا این تالار برای اجرای موسیقی و اپرا ساخته شده بود اما مگر چقدر در همه این سال‌ها در راستای هویت اصلی‌اش به کار رفته است...

واقعیت این است که این تالار برای اجرای موسیقی هم ساخته نشده‌ است. اجراهایی که ما با منتخب ارکسترها در روسیه داشتیم در سالن‌های بسیار مهمی برگزار شد که هر سه آنها برخلاف تالار وحدت سیستم صوتی بسیار معمولی‌ای داشتند. این سیستم صوتی هم بعدا به تالار اضافه شد تا موسیقی هم بتواند در این سالن اجرا شود. این در حالی است که اگر مطلب خوب ادا شود اصلا تالار وحدت نیاز به سیستم صوتی ندارد. به عنوان یک مدیر به من حق دهید نتوانم تصمیم قاطع بگیرم که تالار وحدت مختص تئاتر است یا موسیقی! هر دو این هنرها در تالار وحدت سهمی دارند اما متاسفانه ما در کشورمان محدودیت سالن برای اجرا داریم.

شاید محدودیت سالن برای اجرای موسیقی داشته باشیم اما با افزایش تماشاخانه‌های خصوصی محدودیت سالن نمایش نداریم.

من با نظر شما مخالفم چون امکانات تالار وحدت به درد تئاتر می‌خورد نه موسیقی. تمام امکانات صحنه در تئاتر مورد استفاده قرار می‌گیرد وگرنه در حوزه موسیقی اصلا کاربردی ندارد. در اجرای الیورتوییست جابه‌جایی صحنه‌ها فقط در تالار وحدت میسر بود. بنابراین باید به تئاتری‌ها هم حق داد که بگویند امکانات این تالار به درد نمایش می‌خورد و نه موسیقی. برای من به عنوان یک مدیر، تصمیم‌گیری در این مورد سخت است. بعضی‌ها این تلقی را دارند که چون تالار وحدت می‌خواهد درآمدزایی داشته باشد سراغ اجراهای بیشتر می‌رود در صورتی که اصلا این‌طور نیست.

اما شما در نشست خبری‌تان تاکید داشتید که درآمد بنیاد رودکی در سال ١٣٩٦ دو برابر افزایش یافته است و این بر حرف منتقدان صحه می‌گذارد...

بله، اما از محلی دیگر. متاسفانه برخی اتفاقات کوچک، کارهای بزرگ ما را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند. روزی که من مدیرعامل بنیاد رودکی شدم، این بنیاد ٣ میلیارد تومان بدهی داشت. من اول تیرماه ٩٥ روی کار آمدم اما به دلیل وضع مالی بنیاد، حقوق خرداد ماه کارکنان پرداخت نشده بود. چند روز دوندگی کردم تا بتوانم این حقوق را به انضمام حقوق تیرماه پرداخت کنم. یکی از اولین نامه‌هایی که دست من رسید نامه‌ای بود که کارکنان بنیاد رودکی خطاب به دکتر جهانگیری نوشته و اعتراض کرده‌بودند که حقوق‌شان پرداخت نشده است. پس با خود عهد کردم اولین خدمتم به همکارانم باشد. در طول دو سال مدیریتم حقوق‌ها به موقع و بدهی‌ها هم پرداخت شد. ما برای گرفتن پول با هنرمندان درگیر نشدیم. بسیاری از هنرمندانی که در برگزاری برنامه ضرر کردند بدون آنکه اسم‌شان را مطرح کنیم، پول‌های‌شان را برگرداندیم. جالب است برخی کسانی که از ما انتقاد کردند تخفیف‌های خوبی از بنیاد گرفتند. خوشبختانه وزیر ارشاد در راستای شفاف‌سازی بخشنامه‌ای صادر کرده که به زودی ما این اسناد را منتشر می‌کنیم.

در طول این ٢ سال تمام تلاش من این بود که بنیاد رودکی را از گرفتاری‌های مالی‌اش خلاص کنم تا بتوانیم در حوزه فرهنگ و هنر نمونه‌سازی کنیم و کارهای بین‌المللی انجام دهیم.

نمونه‌سازی با برنامه‌هایی شبیه رونمایی رنو روی صحنه تالار وحدت یا برگزاری همایش یک برند لوازم آرایشی- بهداشتی؟

سوال من از شما این است که اگر فقر وجود داشته باشد می‌توانیم نمونه‌سازی کنیم؟ در دنیا از فقر دو تعریف دارد؛ یک تعریف مادی است که به کف درآمد مربوط می‌شود و یک تعریف علمی‌تر که می‌گوید هر کس نتواند برای زندگی خودش برنامه‌ریزی کند فقیر است. بنیادی که نمی‌توانست حقوق ماهانه پرسنل خود را پرداخت کند، چطور می‌توانست به فکر برنامه‌ریزی باشد؟ چطور می‌توانست به فکر تولید باشد؟ ما تلاش کردیم بنیاد را از این قیود اولیه جدا کنیم تا بتوانیم برنامه‌ریزی و نمونه‌سازی کنیم. من با افتخار می‌گویم که امسال برای بنیاد رودکی سند استراتژیک تدوین کرده‌ایم که برنامه آینده بنیاد رودکی را هم نشان می‌دهد. نمونه‌سازی ما در حوزه تئاتر عالی است. تمام کارهای عروسکی که استاد غریب‌پور در این سال‌ها اجرا کرده به سفارش بنیاد رودکی بوده است. برای اجرای شیخ صنعان استاد غریب‌پور ما قرارداد ٥٠٠ میلیون تومانی امضا کرده‌ایم. ضمن این داریم قراردادهایی برای تولید ارکسترال قطعات موسیقی نواحی منعقد می‌کنیم. امروزه بنیاد می‌تواند برنامه‌ریزی کند چون توانسته خودش را از گرفتاری‌های سابق رها کند. مضاف بر این تا قبل از تیر ماه ١٣٩٥ درباره ارکسترهای سمفونیک و ملی در مطبوعات مطالب انتقادآمیز زیادی نوشته می‌شد. اما امروز تمام نوازنده‌های ما قرارداد مشخص دارند و بیمه‌ شده‌اند. امسال هم برای همه آنها بیمه تکمیلی در نظر گرفته‌ایم. جالب است بدانید برای اجرای منتخب ارکسترها در روسیه ما حتی یک ریال هم از دولت دریافت نکردیم و تمام هزینه‌ها توسط شرکت هاکوپیان پرداخت شد که حدود ٥/٢ میلیارد تومان بود. این اولین‌بار است که ارکسترهای ما حامی مالی دارند. بنابراین من تمام تلاشم را کرده‌ام که کارهای بزرگ را با حمایت‌های بزرگ انجام دهم. من انتقادات را می‌پذیرم چرا که بخش مهمی از پیشرفت ما را شکل می‌دهند اما باید بگویم که همه این اتفاقات بزرگ در سایه همان منابع مالی‌ای رخ می‌دهند که ما از بخش خصوصی به دست آورده‌ایم. حالا ممکن است در این بین اشتباهاتی هم رخ داده باشد اما بهتر است شما به ما اجازه ریسک دهید و اشتباهات‌مان را ببخشید.

بنیاد رودکی براساس اساسنامه‌اش می‌تواند با حمایت بخش خصوصی و با تکیه کمتر بر مجموعه‌های دولتی اداره شود ولی در عین حال من به این قیدها معتقد هستم چون تاریخ خوانده‌ام، مکان‌های تاریخی برایم ارزشمند هستند و از من بیشتر انتظار می‌رود که نسبت به این بناها تعصب داشته باشم. به همین دلیل درباره برنامه آن برند لوازم آرایشی که چند روز پیش در تالار وحدت اتفاق افتاد خیلی راحت عذرخواهی و رخداد پیش‌آمده را نقد کردم.

نمی‌خواهم از کاری که کردیم دفاع کنم چرا که به جهت احترامی که اهالی فرهنگ و هنر برای صحنه تالار وحدت قائل هستند، ما باید این مسائل را رعایت می‌کردیم و ماشین روی سن نمی‌رفت. هیچ شکی در این باره نیست. اگر قرار هم بر درآمدزایی بود، می‌توانستیم با برنامه‌ریزی دیگری کار را صورت دهیم. شکی در اصل درآمدزایی برای بنیاد رودکی نیست ولی اینکه ماشین روی صحنه برود قطعا مساله است.

منبع: روزنامه اعتماد

   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
   اخبار ایران و جهان  
  استقبال بی‌نظیر از اجرای شهریور ۹۸ ارکستر سفیدکوب مطابق انتظار ما بود

  سارق اطلاعات کارت‌های بانکی شهروندان دستگیر شد

  لایحه تامین امنیت زنان تا نیمه شهریور از دستگاه قضایی به دولت می‌رود

  پشت‌پرده سرقت خودروهای لوکس توسط دختر پولدار

  سکه به ۴ میلیون و ۴۵ هزار تومان رسید

  تداوم هوای گرم در بیشتر نقاط کشور

  اعترافات یک قاتل / قتل همسر بخاطر پول

  جزئیات جلسه غیرعلنی مجلس درباره قیمت بنزین از زبان لاریجانی

  چرا ماکارونی و خرما گران شد؟

  اسامی پربارش‌ترین استان‌ها طی دو روز آینده

 
 
 
::  پیوندها ::  نسخه تلکس
© شهردارآنلاین 1392
info@shahrdaronline.com
پشتیبانی توسط: خبرافزار
  خبر فوری: بازدید سرزده شهردار تهران از محل احداث ساختمان پلاسکو