شهردارآنلاين :: پايگاه جامع خبري مديريت شهري : طرح بازآفريني فضاي فوقاني خط آهن تهران-تبريز پروژه‌اي بلند مدت است
شنبه، 13 مهر 1398 - 14:07 کد خبر:60854

مديرعامل سازمان نوسازي شهر تهران با اشاره به طرح بازآفريني فضاي فوقاني خط آهن تهران-تبريز، گفت: اين پروژه، پروژه‌اي بلند مدت و داراي اهميت بسيار ويژه است.
به گزارش اداره ارتباطات و امور بين الملل سازمان نوسازي شهر تهران، كاوه حاجي علي اكبري در گفتگو با خبرنگار شهرنوشت، با اشاره به پروژه بازآفريني فضاي فوقاني خط آهن تهران- تبريز، گفت: اولين آشنايي من با محدوده خط آهن تهران - تبريز به سال 81 بر مي گردد؛ هنگامي كه اولين همايش نوسازي و بهسازي بافت هاي فرسوده و ناكارآمد برگزار شد، در آن همايش، مستندي از خسرو سينايي كارگردان و مستندساز صاحب نام كشور، با تمركز بر منطقه 17، بافت فرسوده و خط آهن تهران- تبريز به نمايش درآمد. در اين مستند، عبور خط آهن از منطقه 17 به عنوان يكي از معضلات تشديد كننده فرسودگي در منطقه عنوان شده بود.
مديرعامل سازمان نوسازي شهر تهران در ادامه با اشاره به برخي معضلاتي كه اين خط آهن براي منطقه 17 و 18 ايجاد كرده بود، گفت: خط آهن تهران- تبريز باعث ايجاد مجموعه اي از معضلات شده بود؛ يكي از معضلات مهم ايجاد شده در اين مناطق كه باعث اعتراض ساكنان شده بود، گسست و چند پارگي فضاي مناطق بود. ضمن اينكه آلودگي صوتي و خطراتي كه عبور قطار براي شهروندان داشت هم مزيد علت محسوب مي شد؛ و البته فضاي بي دفاعي هم كه اين خط آهن ايجاد كرده بود و تمركز بزه هاي اجتماعي را در اطراف خود موجب شده بود.
وي افزود: با بالاگرفتن اعتراضات مردم، پروژه اي توسط شركت راه آهن تعريف شد كه به زيرزميني كردن اين خط آهن مي پرداخت. در سال 86 اجراي اين پروژه شروع شد و انجام آن حدود ده سال طول كشيد.
حاجي علي اكبري تصريح كرد: سرانجام در سال 96 خط آهن تهران – تبريز زيرزميني شد و ديوارها و حصارهاي اطراف آن برداشته شد و با حذف اين موانع، بخشي از مشكل يعني انقطاع فضايي محله هاي مجاور رفع شد.


دلايل برگزاري مسابقه طراحي شهري براي پروژه

مديرعامل سازمان نوسازي شهر تهران ادامه داد: با برداشته شدن مانع كالبدي (خط آهن)، با سوال جديدي روبه رو بوديم؛ اينكه اين محدوده به مساحت 27 هكتار كه مساحت آن با گذرها و فضاهاي اطرافش به 50 هكتار مي رسد، چه كاركردي مي تواند براي شهروندان اين محدوده داشته باشد.
وي افزود: اين سوال از اين نظر جدي تر مي شد كه محله هاي مجاور اين بافت، جزو محله هايي هستند كه بالاترين تراكم بافت فرسوده و ناكارآمد را در شهرتهران دارند و علاوه بر ساختمان هاي كم دوام، كه ايمني شهروندان را به خطر مي اندازند، داراي كمبودهاي جدي در حوزه فضاهاي شهري و خدمات پشتيبان سكونت مانند كاربري‌هاي آموزشي، درماني، ورزشي، فضاي سبز و... هستند. بر اين اساس، هدف اصلي بازآفريني اين است كه فضاي فعلي را به محله هاي مجاور متصل كرد تا براي جبران برخي فضاهاي خدماتي نقش آفريني كند.
حاجي علي اكبري با بيان اين مطلب كه طرحي براي اين محدوده طراحي شده بود كه در آن، 92درصد فضاي باز و 8 درصد بارگذاري پيش بيني شده بود، ادامه داد: بعد از اينكه دكتر حناچي عهده دار رياست هيئت مديره سازمان نوسازي شدند، اين جمع بندي به دست آمد كه در حوزه طراحي منظر و طراحي شهري، فضاي فوقاني خط آهن تهران – تبريز، يكي از فضاهاي منحصر به فرد در شهر تهران است و فرصت هاي طراحي مشابه در اين مقياس به دست نمي آيد.
وي گفت: نمونه هاي مشابه اين طرح ها در كشورهاي ديگر نشان مي داد چنين طراحي هايي با مشاركت حداكثري جامعه حرفه اي انجام مي شد؛ بنابراين ما هم به اين نتيجه رسيديم كه در فرايند طراحي پروژه امكان حضور حداكثري حرفه مندان را فراهم كنيم.
مديرعامل سازمان نوسازي شهر تهران تاكيد كرد: بر اين اساس، برنامه ريزي مسابقه طراحي شهري در مقياس بين المللي با هدف بازآفريني فضاي شهري فوقاني تونل راه آهن تهران- تبريز و فضاهاي مجاور آن برنامه ريزي و از حدود يك سال گذشته آغاز شد.

آغاز اقدامات اجرايي پروژه از نيمه دوم سال 98

حاجي علي اكبري در ادامه گفت: بعد از تعيين هيئت داوران، تشكيل شوراي سياست گذاري به طور مشترك بين راه آهن و شهرداري و تدوين برنامه برگزاري مسابقه، فراخوان عمومي مسابقه انجام شد و حدود 250 شخصيت حقيقي و حقوقي از ايران و ديگر كشورها در اين مسابقه ثبت نام كردند.
وي افزود: با توجه به گستردگي موضوع مسابقه و ابعاد متنوع آن، برگزاري مسابقه در دو مرحله پيش بيني شد؛ نتايج مرحله اول كه اشاره به ايده اصلي پروژه داشت، در آذرماه سال گذشته تحويل شد؛ 105 اثر به دبيرخانه ارسال و هيئت داوران 15 اثر را حائز شرايط لازم براي حضور در مرحله دوم دانستند.

مديرعامل سازمان نوسازي شهر تهران با اشاره به مرحله دوم گفت: در مرحله دوم قرار شد شركت كنندگان طرح جامع سه بعدي را ارائه دهند. زمان ارائه آثار نيز تا پايان سال 97 پيش بيني شد، اما تا ارديبهشت ماه98 تمديد شد.
وي با بيان اينكه در نهايت 12 شركت كننده داخلي و 3 شركت خارجي از اسپانيا، فرانسه و ايتاليا آثارشان را به دبيرخانه ارائه دادند، گفت: بعد از اينكه 10 ارديبهشت ماه سال جاري آثار به دبيرخانه ارسال شد، داوري آثار به مدت 3 روز با حضور همه داوران برگزار شد. از آن جا كه آثار بسيار به هم نزديك بودند، امكان انتخاب يك اثر به عنوان اثر برگزيده ميسر نشد؛ و در نهايت هيئت داوران دو اثر را به عنوان رتبه نخست انتخاب كردند.
حاجي علي اكبري تاكيد كرد: در ادامه تلاش كرديم بين اين دو گروه كه يكي ايراني بود و ديگري ايتاليايي، يك كنسرسيوم تشكيل دهيم كه اين دو به صورت مشترك فرايند طراحي را پيش ببرند، اما اين امكان فراهم نشد و با توجه به بررسي هاي انجام شده، گروه ايراني براي تهيه طرح نهايي انتخاب شدند.
وي افزود: برنامه زمان بندي به اين صورت است كه حداكثر تا پايان مهرماه، بتوانيم نقشه هاي اجرايي متمركز بر اقدامات كوتاه مدت را به شهرداري تهران تحويل دهيم. يعني شهرداري در نيمه دوم سال جاري بتواند بخشي از اقدامات اجرايي را شروع كند.
مديرعامل سازمان نوسازي شهر تهران ادامه داد: خروجي ديگر هم كه مورد انتظار است، طرح جامع سه بعدي است كه بايد به مراجع ذي ربط مثل كميسيون ماده 5 و شوراي اسلامي شهر تهران ارائه و تصويب شود كه فكر مي كنم آماده سازي آن تا پايان سال به طول مي انجامد.
حاجي علي اكبري همچنين گفت: و فعاليت سوم، بسته هاي سرمايه گذاري است كه با مشاركت بخش خصوصي قابليت اجرايي پيدا مي كند و تا پايان سال 98 به سازمان سرمايه گذاري شهرداري ارائه مي شود.

مديرعامل سازمان نوسازي شهر تهران در ادامه گفت: آن چه به عنوان شخصيت اين فضاي شهري پيش بيني شده، اين است كه بخش عمده آن فضاي باز شهري خواهد بود كه بتواند فرصت هاي مناسب را براي اوقات فراغت ساكنان و تأمين نيازهاي فرهنگي و اجتماعي فراهم كند.
وي تصريح كرد: بخش ديگري از پروژه كه به ساخت و ساز اختصاص دارد، اولا حداقلي خواهد بود و در ثاني مربوط به خدمات مورد نيازي خواهد بود كه در مناطق مجاور امكان ارائه آن را، به دليل فشردگي بافت، نداريم.

حاجي علي اكبري تاكيد كرد: يكي از مشكلات ما در بافت فرسوده، تامين زمين براي اجراي خدمات پشتيبان سكونت است و با توجه به اين فضاي گسترده، مي توانيم به برخي از اين مشكلات در اين دو منطقه غلبه كنيم. ضمن اينكه خيلي مختصر هم ممكن است برخي پروژه هاي سرمايه گذاري داشته باشيم كه با جذب سرمايه بخش خصوصي امكان تحقق خواهد داشت.
مديرعامل سازمان نوسازي شهر تهران با بيان اين مطلب كه پيش شرط اصلي همه موضوعات، زمين است، گفت: زمين اين محدوده، متعلق به شركت راه آهن است و بايد توافقي براي واگذاري زمين صورت بگيرد. مذاكراتي كه آقاي حناچي شهردار تهران با معاون اول رئيس جمهور و وزير راه و شهرسازي انجام دادند، زمينه اين توافق را فراهم كرده و گفتگو با شركت راه آهن براي نهايي كردن كار ادامه دارد.
وي درباره مدت زمان اجراي اين پروژه گفت: با توجه به عرصه 50 هكتاري پروژه و طول 9 كيلومتري آن (از بزرگراه نواب تا مسيل كن)، پروژه بازآفريني فضاي فوقاني خط آهن تهران – تبريز، پروژه اي بلند مدت است و قطعاً در كوتاه مدت به نتيجه نمي رسد. ضمن اينكه فرآيندي كه براي طراحي آن پيش بيني كرديم، مشاركتي است و همه ذي نفعان بايد مشاركت داشته باشند. اين موضوع طبيعتاً زماني را به پروژه تحميل مي كند. ضمن اينكه ساخت و سازي در اين مقياس هم در مدت كوتاه امكان پذير نيست.
حاجي علي اكبري در خاتمه گفت: با اين وجود، برنامه ريزي به صورتي انجام شده است كه بتوان در كوتاه مدت به نتايج مشخص رسيد. بنابراين قطعاً در دو سال آينده بخش هايي از پروژه اجرا شده و به بهره برداري خواهد رسيد.