شهردارآنلاين :: پايگاه جامع خبري مديريت شهري : قطعه گمشده پازل منظومه شمسي پيدا شد
سه شنبه، 9 بهمن 1397 - 15:30 کد خبر:60471
شهردارآنلاين: ستاره شناسان اخيراً موفق به شناسايي يك سنگ عظيم در لبه منظومه شمسي شده‌اند.


به گزارش ديلي ميل ، ستاره شناسان "رصدخانه ملي ستاره‌شناسي ژاپن"(NAOJ) يك سنگ عظيم را كه ۱.۵ مايل (۲.۴ كيلومتر) وسعت دارد، در لبه منظومه شمسي كشف كرده‌اند.

دانشمندان ادعا مي‌كنند كه اين شيء اسرارآميز كه براي نخستين بار است مشاهده شده، مي‌تواند يك قطعه گمشده در تكامل پازل منظومه شمسي باشد.

اين سنگ بزرگ مي‌تواند در دل خود سرنخ‌هاي كليدي براي كشف اسرار نحوه تولد ستارگان منظومه شمسي ما داشته باشد.

سنگ ياد شده يك گام مهم در شناخت اينكه چگونه ابرهاي كوچك گرد و غبار و يخ تبديل به سياره‌هايي شده‌اند كه امروزه آنها را مي‌شناسيم، به شمار مي‌آيد.

اين سنگ در فاصله‌اي بسيار دور و در وراي سياره نپتون و در كمربند كويپر يافت شد.

كمربند كويپر، يك قرص پيرا-ستاره‌اي در قسمت بيروني منظومه شمسي است كه مجموعه‌اي از اجرام يخي آسماني كوچك را نگه داشته است. معروف‌ترين آنها سياره كوتوله، پلوتون است.

به نظر مي‌رسد كه اجرام يخي كه در اينجا يافت مي‌شوند، باقي مانده‌هايي از شكل‌گيري منظومه شمسي است.

در طول زمان اجرام كوچك همانند سيارك‌ها در منظومه شمسي دروني با تابش خورشيد، برخورد و گرانش سيارات تغيير كرده‌اند.

به دليل اينكه اجرام اطراف كمربند كويپر بسيار كوچك و دور هستند، مشاهده آنها براي ستاره شناسان مشكل است اما ستاره شناسان رصدخانه ملي ستاره‌شناسي ژاپن توسط يك روش به نام "اختفا"(occultation) موفق به رصد اين سنگ شدند.

اختفا يا غيبت رويدادي در اخترشناسي است و هنگامي رخ مي‌دهد كه يك شيء توسط شيء در حال عبور ديگري، از ديد بيننده پنهان شود.

اين رويكرد شامل نظارت بر تعداد زيادي از ستاره‌ها و تماشاي سايه‌ي يك شيء كه در مقابل ديگر ستارگان در حال عبور است، مي‌باشد.

اين مطالعه به رهبري ستاره شناس "كو آريماستو"(Ko Arimatsu) انجام گرفت كه طي اين مطالعه، پژوهشگران دو تلسكوپ ۲۸ سانتي‌متري در جزيره مياكو در اوكيناواي ژاپن قرار دادند و تقريباً ۲۰۰۰ ستاره را به مدت ۶۰ ساعت تحت نظارت قرار دادند.

محققان ادعا مي‌كنند كه اين يافته نشان مي‌دهد كه اجرام بيشتري كه داراي ابعادي بزرگ‌تر از چند كيلومتر هستند نيز در كمربند كويپر وجود دارند.

اين مطالعه از مدلي كه مي‌گويد خرده سيارات پيش از آنكه تبديل به يك سياره شوند، نخست به آرامي به اجرام با اندازه چند كيلومتري تبديل مي‌شوند، حمايت مي‌كند.

به جسمي متشكل از سنگ، غبار و ديگر موادي كه ابر اوليه منظومه خورشيدي ما را تشكيل مي‌دهد، "خرده‌سياره" (planetesimals) مي‌گويند. ابعاد خرده سياره‌ها از چندين متر تا چند صد كيلومتر متغير است. اين اجرام، در زمان تشكيل سيارات تشكيل شدند و به نوعي مي‌توان آنها را سيارات ريز قلمداد كرد؛ هر چند بسيار كوچك‌تر از اين مفهومند.

"كو آريماستو" در انتها گفت: اين يك پيروزي واقعي براي پروژه‌هاي كوچك است. تيم ما كمتر از ۳/۰ درصد از بودجه پروژه‌هاي بزرگ بين‌المللي را دارا بود. براي محافظت يك ساختمان گنبدي شكل به منظور حفاظت از تلسكوپ دوم ما حتي پول كافي نداشتيم، اما موفق شديم./ايسنا