شهردارآنلاين :: پايگاه جامع خبري مديريت شهري : شهردار۶ هزار ميلياردي نه١٧هزار ميلياردي
شنبه، 8 اردیبهشت 1397 - 05:13 کد خبر:51170
شهردارآنلاين: چندي است كه انتخاب شهردار تهران و حاشيه‌هاي آن به نخستين دغدغه شوراي شهر و سوژه بكر رسانه‌ها تبديل شده و هر كسي از ظن خود اين موضوع را به بحث مي‌نشيند. در اين راستا پس از انتخاب نام 7 نفر برگزيده‌شده براي مديريت شهرداري حدس و گمان‌ها در ارتباط با جانشين محمدعلي نجفي به اوج خود رسيد و افرادي كه بيشتر به صندلي شهرداري نزديك‌تر بودند مورد تحليل و بررسي قرار گرفتند.


 اكنون بسياري محمود حجتي وزير جهادكشاورزي دولت روحاني را گزينه شايسته براي مديريت شهر تهران مي‌دانند و عده‌اي ديگر محمدعلي افشاني را مديري لايق در حوزه مديريت شهري و شهرداري به حساب مي‌آورند. البته مهم‌تر از انتخاب شهردار چگونگي اداره شهر است، شهري كه طي 12 سال مديريت محمدباقر قاليباف با بودجه‌اي 17 هزار ميليارد توماني بسيار گران اداره شد. حال بايد ديد شهردارآينده تهران چه برنامه‌اي براي مشكلاتي چون ترافيك، آلودگي هوا و حاشيه نشيني دارد. براي بررسي ابعاد مديريت شهري، مسائل قابل توجه و شهردار آينده «آرمان» با اكبر تركان مشاور رئيس جمهور و رئيس شركت سرمايه‌گذاري تأمين اجتماعي «شستا» به گفت‌وگو پرداخته است كه مي‌خوانيد.

چندي است موضوع انتخاب شهردار آينده تهران بحث داغ محافل خبري و سياسي است، نظر شما در مورد شهردار آينده و عملكردش در كلانشهر تهران چيست؟

من از اين منظر به قضيه مي‌نگرم كه بودجه شهر تهران 17 هزار ميليارد تومان است، 2 ميليون خانواده درتهران زندگي مي‌كنند كه اگر اين 17 هزار ميليارد را بر 2 ميليون نفر به تقسيم كنيم سهم هر خانوار‌ تهراني از عوارض شهرداري هشت و نيم ميليون تومان خواهد بود. حال اين پرسش مطرح مي‌شود كه آيا خانوارهاي تهراني كه سه چهارم جمعيت آنها از خيابان انقلاب به پايين زندگي مي‌كنند مي‌توانند سالانه 5/8 ميليون تومان عوارض شهرداري بدهند؟

در اين راستا براي اداره شهر تهران و ايجاد 17 هزار ميليارد تومان چه راهي مي‌ماند؟ پس بايد قانون فروشي كرد و اشخاص به كارهايي كه همه ناپسند مي‌دانيم دست زنند تا بتوانند چنين پولي را فراهم آورند. از اين جهت قبل از اينكه بگوييم چه كسي شهردار باشد بايد گفت كه اين شهر را بايد چگونه اداره كرد.

اگر تهران بخواهد شهرداري 17 هزار ميليارد توماني داشته باشد عوارض هر خانوار تهراني سالي 5/8 ميليون تومان خواهد بود. حال اگر نمي‌خواهيم اين عوارض را پرداخت كنيم بايد براي تهران به جاي شهرداري 17هزار ميليارد توماني؛ شهرداري 6هزار ميليارد توماني طراحي كنيم تا خانواده‌هاي تهراني بتوانند عوارض دهند و شهر اداره شود.

در حال حاضر در بين اين كانديداهاي موجود كسي هست كه بگويد من آماده‌ام تهران را به شهري كه با 6هزار ميليارد تومان اداره شود تبديل كنم؟ ما بايد دنبال فردي برويم كه بودجه تهران را 6هزار ميليارد تومان كند، يعني تهران بايد ارزان اداره شود. راه اين مساله نيز اين است كه تمركز در امور شهرداري‌هاي 22منطقه از بين برود و در عوض 22شهرداري مستقل درست كنيم كه حقوق و مزاياي به جاي شهرداري مركز با مناطق باشد. بدين معني كه شهرداري هر منطقه به پرسنل زيرمجموعه خود حقوق دهد و جوي‌ها، آسفالت، پارك‌ها و پياده‌روها و فضاي سبز در هر منطقه‌اي با كاركنان همان منطقه اداره شود و شهرداري مركز نيز به هيچ كس حقوق ندهد. اين در شرايطي است كه همه شهرداري‌ها مستقل باشند.

شهرداري مركز نيز از نظر سياستگذاري، مهندسي، طراحي و شهرسازي تهران را اداره كند و امور پرسنلي و هزينه‌هاي جاري به شهرداري‌هاي 22گانه مناطق برود. اگر اين دو نكته معلوم شود آن زمان مي‌توان گفت كه فرد يا افرادي به شهرداري تهران بيايند كه آن را 6 هزار ميلياردي اداره كنند و ثانيا هر منطقه شهرداري از نظر درآمد هزينه و پرسنل مستقل شود. اگر اين مهم رخ دهد ديگر هر منطقه از شهرداري به طور ناگهاني 200نفر پرسنل و در مجموع شهرداري 15هزار نفر اضافه نخواهد كرد چون هر منطقه به‌خوبي مي‌داند كه بايد حقوق پرسنل را خود پرداخت كند. با اين كار از اين فجايع و ناهنجاري‌ها جلوگيري شده و قواعدي بر اداره شهر حاكم مي‌شود. با اين قواعد مي‌توان به شهر نظم داد، پرسنل را كنترل كرد و بوروكراسي را كم كرد. هريك از كانديداهاي مهم‌تر بايد براي اين مساله مهم راه حل دهند.

بسيار مطرح مي‌شود براي اداره كلانشهري مثل تهران شهردار بايد بتواند با مجموعه دولت و ساير نهادها تعاملات گسترده‌اي داشته باشد چه ميزان با اين مساله موافقيد؟

اگر شهرداري بخواهد 17 هزار ميليارد خرج داشته باشد هيچ راهي نيست جز اينكه دست به هر اقدامي بزند و به هر عنوان از دولت و سايرين مساعدت جويد، اما اگر شهر با 6 هزار ميليارد تومان اداره شود نگاه‌ها تغيير خواهد كرد و مباني عوض خواهد شد.

عملكرد شوراي شهر را در اين مساله تا چه‌اندازه تاثير گذار مي‌دانيد؟

در حال حاضر اشخاص و محترم و ارزشمندي در شوراي شهر هستند، اما به كارها وارد نيستند، من هنوز نمي‌دانم همين بحث اداره شهرداري تهران با 6 هزار ميليارد يا 17 هزار ميليارد كه موضوع بسيار مهمي است در اين شورا بحث شده يا قابل بحث است.

شهر تهران با مشكلات عديده‌اي مثل مهاجرت‌پذيري و حاشيه نشيني روبه‌روست، براي حل اين مشكلات فقط شهرداري بايد دست به‌كار شود يا عزمي ملي براي حل اين مشكلات لازم است؟

در همه شهرهاي بزرگ ما با اين پديده مواجهيم. در گفت‌وگوي ديگري بدين مساله اشاره داشتم زماني كه در ابتداي انقلاب جمعيت كشور36 ميليون نفر بود، 16 ميليون شهر نشين و 20 ميليون روستايي داشتيم. وقتي اين جمعيت به 44 ميليون نفر افزايش يافت، جمعيت روستايي همان 20 ميليون، اما جمعيت شهري 26 ميليون شد. پس از سال‌ها كه جمعيت به 65 ميليون رسيد جمعيت روستاييان همچنان 20 ميليون ثابت ماند، اما بازهم شاهد رشد شهرنشيني بوديم به نحوي كه جمعيت به 45 ميليون شهر نشين ارتقا يافت. در حال حاضر كه كشور 80 ميليون جمعيت دارد نيز جمعيت روستايي ثابت است، اما شهرنشيني به 60 ميليون رسيده است. معني اين سخن اين است كه روستاهاي ايران صرفا مي‌تواند براي 20 ميليون نفر ظرفيت اقتصادي داشته باشد و همچنان اين 20ميليون را ثابت نگه داشته و معيشت آنها تامين مي‌شود. حال هرچه به اين جمعيت روستايي اضافه شود سرريز آن به شهرها مهاجرت كرده و و موجب گسترش شهرنشيني مي‌گردد.

از اين رو است كه با پديده‌هايي مثل حاشيه نشيني و رشد شهرهاي غير مديريتي مواجهيم. اين مساله فقط براي تهران نيست بلكه تمامي شهرها با آن مواجهند. از اين جهت بايد اين پديده مهاجرتي را كه به طور الزامي اتفاق مي‌افتد هدايت كرد چون قابل هدايت است. به عنوان مثال در بحث گفت‌وگوي سواحل مكران توضيحي دادم و گفتم 70 درصد جمعيت جهان در سواحل زندگي مي‌كنند در حالي‌كه اگر جمعيت ساحل نشين ايران را ازسواحل خرمشهر، آبادان، بندر لنگه، دير، كنگان، بوشهر، بند عباس، جاسك، پسا بندر جمع بزنيم يك و نيم ميليون نفر زندگي مي‌كنند كه 2 درصد كل جمعيت ايران را تشكيل مي‌دهند. نكته اينجاست كه چرا در سواحل ايران 2 درصد جمعيت كشور در سواحل زندگي كرده، اما در جهان 70 درصد جمعيت در سواحل زندگي مي‌كنند. اين نشان از اين است كه بايد به سواحل توجه ويژه‌اي كرد و اقتصاد سواحل را احيا كرد تا اين اقتصاد احيا شده جمعيت بپذيرد. بهتر اين است كه سواحل را آباد كنيم تا اينكه با نداشتن آب شهرهاي كوير مركزي ايران بزرگ‌تر شوند. از اين رو بايد از اين پنجره به موضوع شهر نشيني نگاه كرد و از اين زاويه وارد شد كه كلا براي مديريت امور شهري چه كار كنيم. بايد ارزيابي كرد كه مهاجرت قابل مديريت است يا خير و در صورت قابل مديريت بودن آن را چگونه و به كجاها هدايت كرد. كدام مناطق استعداد جمعيت پذيري و ظرفيت‌هاي اقتصادي دارند. اينها مباحثي است كه كلان‌تر از شهر تهران است و بايد در زماني ديگر بدان پرداخت.

به نظر شما شهردار آينده بايد چه ويژگي‌هايي داشته باشد و از ميان گزينه‌هاي مطرح شده كدام يك را براي تصدي پست شهرداري صاحب صلاحيت بيشتري مي‌دانيد؟

من نمي‌توانم از راه دور بدون اينكه برنامه‌ كانديداهاي مورد نظر را ببينم قضاوت كنم. نامزدهاي محترم شهرداري بايد بگويند براي اداره شهر تهران بودجه 17 هزار ميليارد توماني مي‌خواهند يا مي‌توانند شهرداري 6 هزار ميليارد توماني تعريف كنند. نكته ديگر اينكه نامزدهاي احراز پست شهردار بايد بگويند مي‌خواهند شهرداري منطقه‌اي يا متمركز داشته باشند. نظام مديريتي كلانشهرها با نظام مديريتي شهرهاي عادي متفاوت است. كلانشهرها نبايد مديريت متمركز داشته باشند بلكه بايد شهرداري مناطقشان مستقل و شهرداري مركز صرفا تيم فني و برنامه‌ريزي باشد. از اين جهت بايد سخنان و برنامه‌هاي كانديداهاي شهرداري تهران شنيده شود تا بتوانيم در مورد آنها قضاوت كنيم.

منبع:روزنامه آرمان