شهردارآنلاين :: پايگاه جامع خبري مديريت شهري : فراكسيون اميد چه بايد مي‌كرد كه نكرد؟
دوشنبه، 27 فروردین 1397 - 08:27 کد خبر:50618
شهردارآنلاين: عصر ديروز بالاخره پس از گذشت يك ماه از سال، مجمع اميد تهران جلسه‌اي برگزار كرد؛ جلسه‌اي كه انتخاب شهردار آينده تهران در صدر مباحث بوده و نه بررسي علل استعفاي شهردار سابق. اين مجمع كه از ٣٠ نماينده تهران در مجلس و ٢١ نماينده شوراي شهر تهران تشكيل شده است، در روزهايي كه مهم‌ترين اتفاق شهر تهران يعني چالش استعفاي شهردار در جريان بود، ترجيح داد سكوت اختيار كند؛ هرچند به گفته «محمدجواد فتحي» نماينده تهران در مجلس، مجمع اميد در سكوت، رايزني‌هايي با نجفي براي ماندن در بهشت داشته؛ در ادامه، روايت «فتحي» از فعاليت‌هاي مجمع اميد تهران در اين موضوع در گفت‌وگو با «شرق» آمده است:


مجمع اميد تهران نسبت به مهم‌ترين اتفاق شهر تهران يعني استعفاي شهردار انگار بي‌تفاوت بوده. البته نهايتا روز يكشنبه اولين جلسه سال ٩٧ بعد از يك ماه تشكيل و در مورد شهرداري تهران بحث شد. فكر نمي‌كنيد بايد زودتر از اينها وارد موضوع شهرداري تهران مي‌شد؟

البته مي‌دانيد در مجمع ۵۱نفره ۳۰ عضو نماينده تهران مي‌توانند به‌عنوان يك بازوي مشورتي عمل كنند، چون حدود وظايف قانوني آن ۲۱ نفر كه عضو شوراي شهر تهران هستند، مشخص شده است. از جمله حدود وظايف و اختيارات قانوني آنها تعيين شهردار است. پس قاعدتا دخالت آشكار ما نمايندگان مجلس در تعيين شهردار خلاف قانون است.
‌ يك‌سري مسائل حاشيه‌اي [درباره استعفاي شهردار تهران] به‌وجود آمده و مجمع تهران هيچ‌ واكنشي به آن نداشته است.

نهايت كاري كه مجمع نمايندگان تهران مي‌تواند انجام دهد، اعلام نظر مشورتي به اعضاي شوراي شهر تهران است.

‌ بالاخره ۳۰ نفر نماينده شهر تهران و ۲۱ نفر نماينده شوراي شهر بودند و در مدتي كه بحث استعفاي آقاي نجفي در كش‌وقوس بود، خيلي منفعلانه عمل كردند. فكر كنم حداكثر يك جلسه جمعه قبل از عيد برگزار كردند.
خير... در اين خصوص سه جلسه تشكيل شد كه يكي از آنها هم بعد از عيد بود. اعضايي از همين مجمع ۵۱نفره تعيين شدند كه با شهردار صحبت كنند و نظر نهايي را به مجمع بدهند. آن كميته سه‌نفره رفتند، نشستند و با آقاي شهردار صحبت كردند.

‌ اين كميته سه‌نفره چه كساني بودند؟

آقاي مسجدجامعي، بنده و آقاي دكتر وكيلي بودند كه من به علت مريضي آن روز نرفتم. مأموريت يافته بودند كه بروند و با‌ آقاي شهردار صحبت كنند،‌ ببينند اگر آقاي شهردار به‌خاطر عدم پشتيباني جريان اصلاح‌طلبي يا مجمع تهران يا هر جريان ديگري كه به اصلاح‌طلبي ختم مي‌شود، بر استعفاي خود تأكيد كند، ‌تضمين‌هاي لازم را به ايشان بدهند كه ما حاضر هستيم پشت شما بايستيم و ايستادگي كنيم و شما با فراغ بال وظايف قانوني خود را انجام دهيد. گويا ايشان در آن‌ جلسه اصرار داشتند كه باقي‌ماندن‌شان در اين سمت به صلاحشان نيست.

‌به صلاح جسمي؟

ايشان بيشتر مسائل جسمي را مطرح مي‌كرد اما پرواضح است كه فشارهاي بيروني هم بود. صحبت‌هاي دادستان كل كشور به‌نظر من خيلي غيركارشناسانه مطرح شد و من اگر جاي دادستان كل كشور بودم، حتما اين صحبت‌ها را نمي‌كردم. اما همين موارد نشان مي‌دهد كه فشارهايي از بيرون هم بود كه ايشان شهردار نباشد.

 جلسه شما چه روزي بود؟

حدود دو هفته، ۱۰ روز پيش بود. ايشان به استعفا اصرار داشتند. نظر شخصي من اين بود كه اگر آقاي دكتر نجفي حاضر است در مقابل تمام هجوم‌ها و هجمه‌ها بايستد و كار خود را ادامه دهد، بايد حتما مورد پشتيباني قرار بگيرد. اما اگر واقعا بناي ايشان بر ايستادگي نيست ما شهر كلان تهران را نمي‌توانيم معطل كنيم. امور واگذارشده به شهردار در قوانين پراكنده بسيار وسيع و گسترده است.

‌ انتظار اين بود كه مجمع ۵۱نفره در حمايت از نجفي بيانيه صادر كند و اصلا همين مواردي كه گفتيد را توضيح دهد.

به اين نتيجه نرسيديم كه بيانيه‌اي به اين شكل صادر كنيم. اما تلاش خودمان را كرديم كه با توجه به عملكرد مثبت شش‌ماهه دكتر نجفي، ايشان بماند. ما واقعا ايشان را شهردار موفقي ديديم. همين سامانه‌اي كه راه انداخته است و سند تغيير و تحول شهرداري كه تهيه كرده خيلي گام مثبتي است؛ تمام موجودي شهر تهران را آورده و به استحضار مردم تهران رسانده؛ به‌عنوان كساني كه شهروند هستند و دارند عوارض مي‌پردازند، حق دارند بدانند عوارض در كجا مصرف مي‌شود و بدهي‌ها و عملكرد شهرداري را هم براي مردم بيان كرد.

 بحث من درخصوص مجمع ۵۱نفره است كه در افكار عمومي خيلي منفعلانه ظاهر شدند. اگر يك بيانيه صادر مي‌كردند... .

خيلي وقت‌ها با بيانيه‌صادركردن‌ها مسائل را پيچيده‌تر مي‌كنيم و به نتيجه مطلوب نمي‌رسد. آنچه مدنظر ما بود اين بود كه حمايت و پشتيباني كنيم تا ايشان بماند. ولي وقتي شخص خودش با وجود جلساتي كه صورت گرفت، بر اين مسئله اصرار داشت ما هم به صلاح دانستيم كه شهر تهران معطل نماند.

‌ به‌نظر شما كاركرد مجمع اميد تا به حال چطور بوده؟

نمره خيلي خوبي نمي‌دهم اما نمره ردي هم نمي‌دهم. ما بايد همه شرايط را ببينيم. بالاخره مجمع اميد و نمايندگان اميد در مجلس با توجه به همه محدوديت‌ها كار مي‌كنند. نوع عملكرد بايد در مقايسه با اين فشارها، هجمه‌ها، برخوردها و در حدود اختيارات قانوني مجلس ديده و ارزيابي شود.

با توجه به اختيارات ناقص قانون‌گذاري، ‌با توجه به قانون آيين‌نامه داخلي مجلس كه ايراد دارد و اجازه رقم‌خوردن يك مجلس دموكراتيك را نمي‌دهد و متأسفانه اصلاح و تغييرش هم بسيار امر سختي شده است؛ چراكه تصويب‌كرده‌اند كه اصلاح هر بند يا ماده‌اي از آن، دوسوم آراي نمايندگان را مي‌خواهد و در اين مجلس كه اكثريت با اميد نيست، حتما نمي‌توانيم براي اصلاح، دوسوم رأي را كسب كنيم.

در چنين مجلسي بايد ببينيم چه ‌كار بايد مي‌كرديم كه نكرديم و از آن جهت زير سوال قرار بگيريم و استيضاح شويم. از اين مجلس با اين موجوديت كه قانون اساسي براي آن در نظر گرفته است – كه به‌نظر من اختيارات قانوني آن را به نهادهاي موازي سپرده است – و پيچيدگي فرايند‌ها كه آيين‌نامه‌هاي پيچيده آن را رقم زده، واقعا نبايد انتظار هيچ شاهكاري را داشت.

ايرادي كه به نظام قانون‌گذاري ما در‌ قانون اساسي وارد است، در هر ١٠ دوره مجلس وجود داشته و تنها راه آن اصلاحات اساسي بر قانون اساسي است؛ كه اولا نهادهاي هم‌عرض قانون‌گذار همه به نوعي كنار گذاشته و غيرقانوني شناخته شوند – شوراي عالي انقلاب فرهنگي، شوراي عالي فضاي مجازي، مجمع تشخيص مصلحت، حتي بُعد حقوق شوراي نگهبان كه به‌نظر من تنها بايد بعد فقهي آن باقي بماند – و يك مجلس قانون‌گذاري دوم هم ايجاد شود، آنگاه [نظام قانون‌گذاري] مي‌شود يك نظام قانون‌گذاري قابل اتكا و قابل دفاع. در آن نظام قانون‌گذاري ما حتما قوانيني كه مي‌تواند امور كشور را درست تدبير كند، خواهيم ديد كه تصويب مي‌شود. وگرنه در اين نظام قانون‌گذاري با اين آيين‌نامه داخلي شما هر انتظاري از ليست‌ اميد يا ليست ديگري داشته باشيد انتظار بجايي نيست.