شهردارآنلاين :: پايگاه جامع خبري مديريت شهري : دچار «شكاف بحران» مي‌شويم
دوشنبه، 17 مهر 1396 - 10:08 کد خبر:42127
شهردارآنلاين: چندي پيش سازمان بهزيستي كشور آييني براي نكوداشت شهيندخت مولاوردي، معاون پيشين امور زنان و خانواده رياست‌جمهوري، برگزار كرد كه در آن مراسم علي ربيعي، وزير كار، تعاون و رفاه اجتماعي، در سخناني، از نبود زنان در مناصب مديريتي تحت عنوان شكاف بحران ياد كرد و نسبت به آن هشدار داد. در حقيقت او به صورت مستقيم به موضوع شكاف جنسيتي موجود در كشور پرداخته و نسبت به آن نكاتي را مطرح و از آن با عنوان نوعي بحران ياد كرده بود.


در ابتداي چينش تركيب دولت جديد روحاني اميدهاي بسياري براي استفاده از ظرفيت زنان براي مناصب مديريتي؛ از وزارت تا استانداري و فرمانداري وجود داشت، اما كمي كه گذشت، اين شرايط محقق نشد و اين اميدها به نوميدي ختم شدند. در اين شرايط صحبت صريح يكي از وزراي همين دولت در رابطه با شكاف جنسيتي و همچنين لزوم استفاده از زنان در سمت‌هاي مديريتي در آن جلسه عمومي باعث شد به سراغ خودش برويم و در همين رابطه نظرش را به صورت شفاف‌تر بپرسيم؛ اينكه منظورش از شكاف بحران چيست و در زمينه ناديده‌گرفتن ظرفيت زنان در سمت‌هاي مديريتي چه فكر مي‌كند و چه پيشنهادهايي دارد. 

  آقاي ربيعي! شما در بزرگداشت خانم مولاوردي از موضوعي با عنوان شكاف بحران صحبت كرديد. درباره اين مسئله بيشتر توضيح مي‌دهيد كه منظور از اين شكاف و بحران و تركيب آنها مشخصا اشاره به چه موضوعي بود؟ 

پيش از اين گفته‌ام وقتي تحولات اجتماعي از سياست‌ها پيشي مي‌گيرند، دچار «شكاف بحران» مي‌شويم. به‌همين‌دليل بايد سال‌ها سياست‌هاي مربوط به جنسيت را با جديت دنبال كنيم. با وجود پيشرفت‌هاي محسوسي كه در زمينه تحصيلات و مشاركت‌هاي اجتماعي زنان در كشور حاصل شده است، اين بخش مهم از جامعه هنوز نتوانسته‌اند سهم شايسته‌اي از پست‌هاي مديريتي را به خود اختصاص دهند.

متأسفانه در ايران از اين پتانسيل به‌خوبي بهره گرفته نشده و زنان نه‌تنها از برخي مشاغل كنار گذاشته شدند كه در به‌دست‌آوردن برخي حقوق ديگر نيز دچار چالش‌هايي هستند. حالا بانوان كشورمان در عرصه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي حرفي براي گفتن دارند. آنها حتي در ورزش، با وجود امكانات كمتر نسبت به مردان، توانستند مدال‌هاي درخشاني به دست آورند، اما باز هم مورد بي‌مهري قرار گرفتند. مسئله نگاه درست به ظرفيت‌هاي زنان فقط مربوط به ايران نيست. در كشورهاي توسعه‌يافته نيز شاهد آن هستيم كه زنان دستمزد كمتري نسبت به مردان دريافت مي‌كنند. اين در حالي است كه پابه‌پاي آنها فعاليت و البته حتي در سطوحي بالاتر از آنها نيز كار مي‌كنند، ولي ماجرا اين است كه از ابتداي تاريخ شايد به دليل حس معصومانه‌اي كه در وجود زنان نهفته است و لطافت اين جنس و بردباري آنان است كه در حقشان اجحاف مي‌شود. بخش عمده‌اي از پيروزي در جنگ‌ها را مديون زنان هستيم. هم‌اكنون كه من با شما صحبت مي‌كنم، ماه محرم است، مگر در همان واقعه بزرگ عاشورا حضور حضرت زينب(س) را به آن زيبايي در روايات نمي‌بينيم؟ مگر در ابتداي پيروزي انقلاب اسلامي، حضرت امام نفرمودند اين پيروزي جز با حضور زنان ميسر نمي‌شد؟

حالا بايد بپذيريم كه به دليل برخي مسائلي كه وجود دارد، ما مديران خانم‌ را آن‌طور كه بايد نديديم، در پاره‌اي از موارد، توانايي‌هايشان را انكار كرديم و مسبب ايجاد اين شكاف هستيم كه به آن اشاره كرديد؛ مسئله‌اي كه متأسفانه حتي در ميان عموم مردم نيز رواج داشته است. برخي بخش‌هاي جامعه هنوز نپذيرفته‌اند يك پزشك خوب، يك معلم خوب، يك مهندس خوب و يك وزير خوب مي‌تواند خانم باشد و اين مايه نگراني جدي است. من البته معتقدم نمي‌شود اين بحران را يك‌شبه حل كرد. مسئله‌اي كه عمري به اندازه تاريخ دارد، در كشور ما نيز حلش زمان‌بر خواهد بود. يك‌شبه نمي‌شود جهان را برابري‌خواه كرد، ولي ما در كشورمان مي‌بينيم كه به زنان وقتي بها داده مي‌شود، آنها رشد عظيمي مي‌كنند، اصلا از مردها جلو مي‌زنند. نمونه‌شان مي‌شود خانم دباغ، خانم زهرا شجاعي، خانم مولاوردي و خانم ابتكار. اينها را بايد ببينيم، درباره‌شان صحبت كنيم، فرهنگ‌سازي كنيم و باور كنيم تا اين شكاف بحران حل شود. 

در صحبت خودتان گفته‌ايد بايد سياست‌هاي مربوط به جنسيت را با جديت دنبال كنيم. ارتباط اين موارد با موضوع شكاف بحران كه طرح كرديد چيست؟ 

سياست‌هاي مربوط به جنسيت در ابتداي امر بايد به‌خوبي تجزيه و تحليل شوند، زنان ما بسيار كارآزموده هستند و در همه اين سال‌ها توانسته‌اند خود را در مهم‌ترين موقعيت‌ها اثبات كنند. آنها در مناطق جنگي در خط مقدم حضور داشته‌اند و توانسته‌اند بيشترين حمايت را در عرصه‌هاي مختلف و برهه‌هاي حساس از كشور داشته باشند، طوري كه اگر حضور زنان در نهضت انقلابي ملت ايران نبود، به احتمال زياد اين انقلاب به اين شكل پيروز نمي‌شد؛ يا اصلا پيروز نمي‌شد يا مشكلات بزرگي در سر راه آن پديد مي‌آمد. بنابراين، حضور زنان مشكل‌گشا بود. در جنگ هم همين‌طور بود، در مسائل ديگر از اول انقلاب تا به ‌حال هم همين‌گونه بوده است. 

در زمينه اين شكاف بحران اساسا چه بايد كرد و چه مي‌شود كرد. تحليل خودتان را، هم به‌عنوان يك كارشناس، جداي از مسئوليتي كه داريد و هم به‌عنوان وزيري در جمهوري‌اسلامي كه مسئوليت داريد ارائه بدهيد. 

بايد جلو وجود اين شكاف را گرفت. من فكر مي‌كنم با معرفي بانوان توانمند، رسانه‌اي‌كردن فعاليت‌هاي شاخص خانم‌ها و با شكستن تابوهاي جنسيتي مي‌شود اين فضا را تغيير داد. البته خود خانم‌ها نيز بايد در اين زمينه كمك كنند. مسئله نبايد به انتخابات محدود شود و در هر دوره انتخابات خانم‌هاي ما يادشان بيفتد بايد در اين زمينه تلاش كنند. البته مي‌دانيم فعالان اين حوزه سال‌هاست كه تلاشي جدي براي احقاق حق خود دارند؛ اما اين مسئله نيازمند مداوم‌بودن، سرسخت‌بودن و اهل‌مذاكره‌بودن است. ما در شرايطي زندگي مي‌كنيم كه مشكلات و چارچوب‌هاي مشخصي دارد. درك اين شرايط مي‌تواند مسئله را حل كند. به درك شرايط كمك كنيم و البته بدانيم دولت نيز كاملا به مسائل و حقوق خانم‌ها واقف است؛ اما ترجيح مي‌دهد در فضايي آرام اين ماجرا را پيش ببرد كه بحث‌ها به حاشيه كشيده نشود. ما منكر فعاليت‌هاي زنان نيستيم، در ميان سرپرستان خانوار خانم‌هاي باغيرتي را هر روز مشاهده مي‌كنيم كه با چه مشقتي فرزندانشان را بزرگ مي‌كنند. بايد ادبيات ما در حوزه زنان تغيير كند. زنان سرپرست خانوار را بي‌سرپرست نگوييم، آنها يك خانواده را اداره مي‌كنند. به زنان در سمت‌هاي مديريتي اعتماد كنيم؛ اين اعتماد مي‌تواند سنگ‌بناي حضور آنان در مقام‌هاي بالاتر باشد. 

درحال‌حاضر ميانگيني از حضور زنان در وزارتخانه خودتان داريد؟ 

ما در مديران مياني خود از حضور خانم‌هاي متبحري بهره جسته‌ايم. مشاوران خانم در وزارتخانه ما فعاليتي جدي دارند. اصلا در اين زمينه فكر مي‌كنم حضور زنان در كنار مردان مي‌تواند به ايجاد تعادل و موازنه در محل كار كمك كند. حضور نيروي زنانه در كنار نيروي مردانه است كه فضا را به راه درست هدايت مي‌كند. بالاخره تدبير حضرت باري‌تعالي را نبايد در پديدآوردن انسان در يك جفت فراموش كرد و بايد از آن درس گرفت. در جهان همه آفريده‌ها جفت هستند؛ نمي‌شود اين نظم بي‌نظير را انكار كرد. 

آيا مي‌شود به صورت قطعي گفت ايران از نظر به‌كارگيري زنان در امور مديريتي در بحران قرار دارد؟ 

پيش‌تر هم عرض كردم، در همه جاي جهان به فراخور شرايط، كم‌وبيش اين بحران وجود دارد. باز فكر مي‌كنم با وجود محدوديت‌هاي موجود، شرايط زنان حداقل در پست‌هاي دولتي ايران، بد نيست. شما نمي‌توانيد خانمي را پيدا كنيد كه بر فرض رئيس يك بانك باشد و بگويد از آقايي با همان پست پول كمتري مي‌گيرد. اين مسئله درباره معلم‌ها هم مصداق دارد؛ اما متأسفانه در محيط‌هاي كارگري ما شاهد اين مسئله هستيم. متأسفانه با كارگاه‌هاي فراواني روبه‌رو هستيم كه از زنان براي كار استفاده مي‌كنند؛ چون معتقدند آنها پول كمتري مي‌گيرند و اگر بيمه نشوند هم اعتراض نمي‌كنند. در هر صورت من فكر مي‌كنم نمي‌شود اين واقعيت‌ها را انكار كرد. انكار اين اتفاقات باعث مي‌شود بحران بيشتري را در اين مسئله داشته باشيم. من فكر مي‌كنم حل اين مسئله زمان‌بر است؛ اما ما صبوريم و اين ماجرا را با همراهي آحاد جامعه به‌ويژه خود زنان، حل مي‌كنيم. 

منبع: شرق